فیزیک را بهتر بیاموزیم

بحث سر سفیر ایران بود،خوب برای اینکه زیر آب بتوانیم بخوبی ببینیم باید محیطی مشابه محیط خارج آب ایجاد کنیم.

غالبا شناگرها این عمل را با قرار دادن یک عینک مخصوص انجام می دهند.اما علت چیست؟

همانطور که می دانیم نور وقتی از یک محیط شفاف به محیط شفاف دیگری می رود سرعتش تغییر می کند از این رو از مسیر اولیه خود منحرف می شود و اصطلاحا می گوییم پدیده ی شکست رخ داده است.

در حالت عادی نور با عبور از قرنیه می شکند و به عدسی می رسد و از آنجایی که قرنیه چشم ثابت است عدسی چشم به وسیله ماهیچه های مژگانی تغییر تا تنظیمات لازم انجام شود و بتوانیم اجسام را به خوبی ببینیم.

اما در داخل آب ضریب شکست نور قرنیه با محیطی که پیرامونش قرار گرفته است یکسان می شود بنابراین قرنیه همه تمرکز خود را از دست می دهد و بر اثر بالا بودن ضریب شکست آب نسبت به هوا ، نوری که از جسم به چشم ما می رسد در فاصله دورتری از شبکیه تشکیل می شود.

از این رو چشم بسیار دوربین می شود و فاجعه رخ می دهد.

اما راه کار چیست؟استفاده از یک عینک شنا،مزیت این عمل آن است که بین چشم و آب یک بخش دیگر ایجاد می شود.هوای قرار گرفته سبب افزایش قدرت تمرکز قرنیه می شود و از این رو نوری که به چشم ما می رسد ابتدا به واسطه محیط ایجاد شده (هوا) شکسته می شود و سپس نور به چشم ما می رسد.

آیا می دانید در عینک های شنا از چه نوع عدسی استفاده می شود؟

به نظر شما افراد نزدیک بین هم نیازی به استفاده از عینک شنا دارند؟

راستی چرا آستیگمات ها برای رفع این مشکل راه حل مناسبی ندارند؟