کَلف یا لکه های خورشیدی(خورشید خانم خال خالی)

اما آن فضای تاریک بین حبابها که به آنها لکه یا کلف خورشیدی می گوییم در واقع مناطقی هستند که نسبت به جاهای دیگر سطح خورشید سردترند.دمای سطح خورشید 6000درجه سانتی گراد می باشد در حالی که دمای لکه ها حدود 4500 درجه سانتی گراد است. بنابراین یک کلف خورشیدی در واقع نه سرد است ونه کدر.اگر فرضا یک لکه خورشیدی را از سطح خورشید جدا کرده و در فضایی دور از خورشید قرار دهیم، کاملاً درخشان ومانند ماه بدر روشن می باشد. در واقع علت کدر به نظر رسیدن آنها این است که در سطح روشنتر خورشید قرار دارند وهمه می دانیم که اجسام سردتر نسبت به اجسام گرمتر نور کمتری گسیل می دارند.
اما سبب پیدایش لکه ها چیست؟
خورشید مانند یک آهنرباست. احتمالا ً شارهای قدرتمند میدان مغناطیسی که از درون خورشید سر بر آورده و سپس در نقطه دیگر فرود می آیند، سبب پیدایش یک جفت لکه در این دو نقطه می شوند ولکه جلویی دارای قطب مغناطیسی مخالف با لکه عقبی می باشد.عمر لکه های کوچک حدود یک ساعت و قطر آنها 3000کیلومتر است ولی لکه های بزرگ شاید چندین هفته باقی بمانند و قطر آنها شاید به 150000 کیلومتر هم برسد . این لکه های بزرگ گاهی با چشم غیر مسلح هنگام غروب دیده می شوند.

مطالعه لکه ها نشان می دهد که تعداد و اندازه لکه ها در یک دوره تقریباً 11 ساله تغییر می کند.تعداد آنها در مدت 5 تا 6 سال به آرامی بیشتر می شود و سپس در 4 تا 5 سال بعدی کاهش می یابد.در پایان یک دوره تا شروع دوره بعدی ممکن است چندین ماه هیچ لکه ای دیده نشود.تغییر تعداد لکه ها ناشی از تغییرات شدید آهنربایی در خورشید است.این تغییرات بر روی آب و هوای زمین و ارتباطات رادیویی هم اثر می گذارد. حتی گاهی اوقات باعث از بین رفتن علامت های رادیویی دور بُرد می شوند.

فراموش نکنید که برای دیدن این لکه ها هرگز مستقیما با چشم یا با تلسکوپ بدون فیلتربه خورشید نگاه نکنید.
حتی فیلم های نگاتیو عکاسی یا شیشه های آغشته به دوده هم قادر به جلوگیری از همه پرتوهای خورشید نیستند.مطمئن ترین راه استفاده از فیلتر های مایلار جهت رصد خورشید است که بر روی دهانه تلسکوپ نصب می شود.
پس مراقب چشمان خود باشید







وقتي همه با من هم عقيده مي شوند، تازه احساس مي کنم که اشتباه کرده ام.