گفتم : چتربازها و گربه ها هردو هنگام پریدن از ارتفاع خود را کش می آورند.

نگاهم کرد و گفت : آره یه چیزهایی حالیت میشه ها. اونها خودشون را کش می آرند تا بیشترین سطح تماس را با هوا ایجاد کنند و به این ترتیب خود را دیرتر به زمین برسانند.با این کار زمان سقوط خود را افزایش می دهند تا زمان ضربه وارد شده را کاهش دهند.


اما چرا گربه ها آسیب نمی بینند با آنکه بدون چتر می پرند اما انسان ها یا حیوانات آسیب می بینند.مثلا اگر یک خر را از ساختمان سه طبقه رها کنیم آسیب بیشتری خواهد دید تا یک گربه را.

گفتم : نمی دونم خوب خره دیگه،خری که در طبقه سوم ساختمان آمده و نمی دونه باید از پله ها پایین بره همون بهتر که بپره و آسیب ببینه!

گفت : نخیر اینجاست که نسبت مساحت به وزن مطرح می شود.در حقیقت نسبت مساحت به وزن گربه ها نسبت به خر یا انسان ( چه تشابه خوبی خیلی ها مخصوصا رئیس های اداره های دولتی از خر هم کمتر هستند.فقط نمی دونم چرا از طبقه بالای اداره شون پایین نمی پرند!) بیشتر است.

گربه ها و سایر جاندارانی که سالم به زمین می رسند نسبت مساحت به وزن بیشتری دارند از این رو سرعت حدی کمتری خواهند داشت.

راستی می دونی سرعت حدی چیه؟

نگاهش کردم و گفتم آ آ آره اما بعدا توضیح می دم الان زیاد حوصله ندارم ....

ادامه دارد ....