خدا شتر را شناخت بهش سم نداد!
داشتم به خلقت شتر فکر می کردم و اینکه چرا به یکی از دوستانم میگن شتر!
این حیونکی که اصلا شبیه شتر نیست! شاید به خاطر این بود که خیلی تف می کرد و زمین خدا را کثیف می کرد گرچه فکر کنم اون یک نمونه از شترباشه که بهش میگن،"لاما".
بگذریم اما هنوزم برام جای سواله.
به پاهاش دقت کردم اصلا شبیه شتر نبود،چون پاهای شتر خیلی پهن هست.
تو همین احوالات بودم که با خودم فکر کردم چرا پاهای شتر پهن است اما پاهای اسب ،گوسفند و خر سم دار است؟
دقت که کردم دیدم شاید پاهای شتر رابطه مستقیمی با وزن شتر داشته باشد.یعنی هرچه وزن حیوانی بیشتر باشد پاهایش پهن تر است. اما این استدلال یک جاییش بد می لنگید.
بچه شتر وزن کمتری از یک گاو بالغ دارد اما پاهای گاو سم دار است!
از این رو اندیشیدم حتما باید مطلب دیگری در میان باشد که مربوط به زندگی طبیعی این حیوانات است.
بنابراین دقت کردم و فهمیدم شتر در بیابان زندگی می کند و راه رفتن او بر روی شن عامل اصلی زنده ماندن او می باشد.پس اگر گاو و گوسفند در بیابان قرار بگیرند حتما تلف می شوند چون پاهایشان در شن فرو می رود.
راستی علت چه بود؟
علت این موضوع مربوط به مساله فشار است.در حقیقت فشار عبارت است از نیروی عمود بر سطح بنابراین هرچه سطح ما پهن تر باشد فشار وارد بر سطح کمتر خواهد بود. لذا خداوند شتر را به گونه ای آفریده است که با پاهای پهن بتواند وزن خویش را مهار نموده و فشار کمتری را به سطح شنی اعمال کند از این رو در شن فرو نرود.
از این رو اگر شتر مانند گاو و گوسفند دارای سم بود،به هیچ عنوان نمی توانست به راحتی بر روی شن های صحرا راه برود بنابراین این حیوان دیگر در میان ما نبود تا لقب دوست من بشه!
راستی الان که فکر می کنم پاهای اونم پهنه! نکنه به این خاطر بهش این لقب را دادند!!
وقتي همه با من هم عقيده مي شوند، تازه احساس مي کنم که اشتباه کرده ام.